Ontwikkeling van het handelsverkeer tussen Italië en Nederland
De ontwikkeling van de buitenlandse handel van Nederland werd in 2005 gekenmerkt door forse groei.
Deze positieve ontwikkeling heeft ook zijn weerslag gehad op het handelsverkeer met Italië, dat op de ranglijst van exporterende landen gestegen is van de negende naar de achtste plaats, met een exportwaarde van 5,87 miljard euro (een groei van 8% ten opzichte van 2004), ondanks een gelijkblijvend marktaandeel (2.59% van de totale Nederlandse invoer).
Ten aanzien van de invoer vanuit Nederland stond Italië in 2005 op de vijfde plaats, met een totale waarde van 14,5 miljard euro (+ 1,7% ten opzichte van 2004) en een aandeel van 5,67% in de totale uitvoer uit Nederland.
De Italiaanse uitvoer naar Nederland betrof in 2005 voornamelijk pharmaceutische en chemische producten, kleding en kledingaccessoires, machines en apparatuur voor de productie en het gebruik van mechanische energie, schoenen en machines voor algemeen gebruik.
De Italiaanse import uit Nederland betrof in 2005 voornamelijk kantoorapparatuur, computers en informatica-systemen, chemische grondstoffen, tabak en tabaksproducten, ruwe olie en aardgas, pharmaceutische en chemische producten, vlees en vleesproducten.
Het handelsverkeer vertoonde ook in 2005 een voor Italië negatief saldo, dat grotendeels werd veroorzaakt door de aanzienlijke distributie-activiteiten die de Nederlandse economie kenmerken.
Deze activiteiten houden voornamelijk verband met het zogenoemde “first round Rotterdam”-effect.
Hoewel de invloed van dit effect op het bilaterale handelsverkeer moeilijk in cijfers te duiden is, blijkt uit Nederlandse schattingen van de afgelopen jaren dat het zou gaan om 35-40% van de totale uitvoer van Nederland naar andere EU-Lidstaten.
De invloed van het “Rotterdam-effect” op de goederenstroom uit Nederland naar Italië wordt aangetoond door het feit dat de invoer in Italië vanuit Nederland vooral goederencategorieën betreft (kantoorapparatuur, computers) die niet behoren tot de belangrijkste productiesectoren van Nederland.
Verschillende grote Italiaanse bedrijven zijn aanwezig op de Nederlandse markt, zij het in de meeste gevallen niet als autonome productie-eenheden maar via vertegenwoordiging door import- en distributiebedrijven.
Het betreft vertegenwoordigingen van bedrijven als Fiat Auto, Iveco, Barilla, Ferrero, Segafredo, Luxottica, en financiële holdings van bedrijven als ENI, Pirelli, Stefanel, Telecom Italia.
Vermeldenswaard is ook de aanwezigheid in Nederland van de Italiaanse modebranche (Armani, Benetton), de auto- en motorbranche (Aprilia Nederland, Piaggio Benelux, Manuli Auto Holland), de ICT-branche (Telecom Italia, Tiscali), financiële dienstverlening en verzekeringen (SanPaolo Imi, Generali), transport (Merzario) en energie (ENI en AGIP).
Een voorbeeld van een op de Nederlandse markt actieve Italiaanse productie-eenheid is Danieli/Corus Technical Services in Ijmuiden.
De hoge arbeidskosten en grondprijzen vormen voor veel Italiaanse (en andere buitenlandse) bedrijven een probleem bij het opzetten van eigen productiecapaciteit in Nederland.
De meeste daarvan zijn gevestigd in de Randstad, maar ook in Noord-Brabant en Limburg bevinden zich enkele kleinere concentraties van Italiaanse bedrijven.
De Nederlandse aanwezigheid in Italië betreft vooral grote bedrijven als Shell, Akzo Nobel, Corus, ABN-Amro, ING Bank, Rabobank, Unilever, Heineken, Nutricia, Philips, Océ, TNT Global Express, Agrico en DSM.
Wettelijke aantekeningen
|
credits | F.A.Q.